Dwujęzyczność zamierzona i ćwiczenia typu sequencing
Nasze inspiracje
Mniej więcej od roku, czyli od momentu kiedy przeczytałam książkę Justyny Winiarczyk Twoje dziecko może mówić także po angielsku (Englishspeakingmum.pl) zaczęłam stosować elementy dwujęzyczności zamierzonej. Do tamtej pory uczyłam córkę tradycyjnie. No może nie do końca tradycyjnie bo przez zabawę, czytanie książeczek w oryginale, jednak zdecydowanie nie łączyłam nauki z życiem. Rozmawianie przy stole po angielsku wydawało mi się takie sztuczne… Cóż, nic bardziej mylnego. W końcu zaczęłam dostrzegać ile możliwości do nauki dają nam codzienne czynności we własnym domu, ogrodzie, na zakupach, po zakupach właściwie wszędzie widzę pomysły na lekcje niewymuszone połączone z tym co akurat robimy. Ponieważ dzieci nie chodzą do tradycyjnej szkoły mamy wiele okazji do nauki. Robimy pranie, sortujemy ubrania na kolory, później już czyste wieszamy. Dzieciaki opisują po angielsku co wieszają, czyje to jest, jaki ma kolor, opisujemy kiedy w tym chodzimy. Otwieramy szafę i robimy przegląd ciuchów po angielsku, albo jeszcze lepiej pytam przed otwarciem szafy lub szuflady co jest w środku. Ha, tu są zawsze niespodzianki, bo mało kto pamięta co znajduje się w zapakowanej po brzegi szufladzie. Wyliczamy co tam prawdopodobnie jest, w jakiej ilości , w jakim kolorze i sprawdzamy! Wyjmujemy po kolei, później układamy i przy okazji zaliczamy porządki w szufladzie. W ten sposób można przerobić podstawowe słownictwo właściwie w każdym pomieszczeniu i na podwórku.
Ćwiczenie słownictwa
Skoro jesteśmy przy słownictwie, myślę ze warto wspomnieć z jakiegoś słownika korzystamy. My używamy słowników z naklejkami the Usborne First Thousand Words in English sticker book. Dzieci wklejają, później obchodzimy cały dom i robimy przegląd sprzętów, nazywamy je, czasami liczymy. Mam w domu 2-klasistkę i przedszkolaka, dlatego każdy ma inne zadanie. Młodszy syn z reguły liczy i szuka gdzie co jest, a starsza córka opisuje. Zaczęłam od nauki samych rzeczowników, później dodałam przymiotniki, a na końcu wprowadziłam pełniejsze opisy tzn. do czego dana rzecz służy, z czego jest zrobiona, jaki ma kształt, gdzie ma swoje miejsce, gdzie ją kupiliśmy itp. Tak przerobiłyśmy cały dom, a naszą ulubioną grą jest I see sth black/green/white.(widzę coś czarnego/zielonego/białego). Gra polega na tym, że trzeba zgadnąć co nasz rozmówca widzi w danym pomieszczeniu zadając pytania. Czy to jest okrągłe, twarde, zrobione z drewna, czy służy do krojenia, jedzenia, czy jest w szufladzie? Można zadawać tylko takie pytania na które odpowiada się tak lub nie, aż do momentu gdy zgadniemy o jaką rzecz chodzi. Jest to prosta gra, którą powtarzamy słownictwo i która nigdy się nie nudzi. Później można przejść do opisywania ulubionych przedmiotów, czyli zrobić coś na kształt show and tell i wprowadzić więcej elementów np. skąd mamy tą rzecz, jak długo ją mamy, dlaczego ją lubimy itp. Dziecko wybiera jakiś przedmiot, bierze go do ręki i opisuje podając jak najwięcej szczegółów.
English breakfast, czyli wspólne śniadania
Drugim elementem dwujęzyczności zamierzonej jaki wprowadziliśmy u nas w domu jest jeden posiłek dziennie, u nas to drugie śniadanie, który jest zawsze po angielsku. Od przygotowania, przez nakrycie do stołu do zjedzenia i posprzątania. Jest to świetna okazja na powtórkę słownictwa, do opisywania smaków zapachów, kolorów i przy okazji motywuje do różnorodnych śniadań. Zauważyłam, że jeśli robi się to konsekwentnie dzieci akceptują nowe zasady gry i starają się mówić po angielsku. Wiem, czasem trudno jest uniknąć języka polskiego, szczególnie kiedy dzieci nie są w stanie szybko wysłowić się po angielsku. Jednak wprowadzenie takiego wyzwania na początku dnia, gdy wszyscy są pełni energii przynosi rezultaty. Trzeba konsekwentnie wracać do angielskiego, tłumaczyć zdania polskie na angielski, podać coś dopiero po tym jak dzieci poproszą o to po angielsku. W końcu są głodni i nie uciekną! Zawsze udaje się nam coś w ten sposób poćwiczyć.
Opisywanie codzienności, czyli ćwiczenia typu sequencing.
Obecnie jesteśmy na etapie opisywania najróżniejszych codziennych czynności. Rozbijamy je na etapy, czyli piszemy takie procedury do mycia zębów, prania, mycia naczyń, karmienia kota sprzątania pokoju itp. W sieci znalazłam sporo darmowych materiałów do wydrukowania. Są to głównie materiały dla przedszkolaków anglojęzycznych, a dla nas są one wspaniałą bazą do opisywania rzeczywistości. Wystarczy wpisać do wyszukiwarki free sequencing worksheets i korzystać z gotowych materiałów. Zrobiłam też kilka zestawów, które wprowadziłam u nas w domu, a których nie potrafiłam odnaleźć. Celem ćwiczeń jest ułożenie na planszy danej czynności w prawidłowej kolejności, później samodzielne odtworzenie w sytuacji rzeczywistej. Przez opisywanie codziennych czynności w końcu zbudujemy bazę słownikową, która pozwoli nam tworzyć własne instrukcje już bez przygotowania. How do you make your favourite sandwich? How do you make a paper aeroplane? What supplies do you need? Można stopniowo podwyższać poprzeczkę i opisywać coraz trudniejsze czynności.
Jeśli sama nie wiem jak opisać coś po angielsku, bo na przykład zamarzy mi się opisać wymianę koła w rowerze to sprawdzam na WikiHow to do anything (wikihow.com). Tam jest właściwie wszystko i jeśli mam jakieś wątpliwości zawsze tam zaglądam
Zachęcam do zaznajomienia się z samą metodą dwujęzyczności zamierzonej. Zakłada ona dużo większą ekspozycję na język niż ta którą stosuję. Osobiście mogę powiedzieć, że dwujęzyczność dodała mi odwagi w mówieniu do dzieciaków po angielsku nie tylko w bardzo prostych komunikatach, ale też w bardziej skomplikowanych strukturach. Myślę, że wprowadzenie elementów dwujęzyczności choćby w niewielkim stopniu do życia codziennego sprawi, że dzieci będą się uczyć mimochodem, bez stresu i napięcia.
Inne sposoby jakie stosujemy w nauce angielskiego w kolejnych postach, a poniżej zamieszczam pliki do pobrania.
